1973-07-31 Kazimierz Szemioth Jaskółka uwięziona
Występ Stana Borysa na Festiwalu w Opolu w 1973 roku
Jaskółka czarny sztylet, wydarty z piersi wiatru
Nagła smutku kotwica, z niewidzialnego jachtu
Katedra ją złowiła w sklepienia sieć wysoką
Jak śmierć kamienna bryła
Jak wyrok naw prostokąt.
Jaskółka błyskawica w kościele obumarłym
Tnie jak czarne nożyce lęk, który ją ogarnia.

Jaskółka siostra burzy, żałoba fruwająca
Ponad głowami ludzi, w których się troska błąka
Jaskółka znak podniebny jak symbol nieuchwytna
Zwabiona w chłód katedry przestroga i modlitwa.

Nie przetnie białej ciszy pod chmurą ołowianą
Lotu swego nie zniży nad łąki złotą plamą
Przeraża mnie ta chwila, która jej wolność skradła
Jaskółka czarny brylant, wrzucony tu przez diabła.

Na wieczne wirowanie, na bezszelestną mękę
Na gniazda niezaznanie, na przeklinanie piękna.
1 +1
-0
Jaskółka uwięziona Kazimierz Szemioth 1973-07-31

Metryka

data dodania tekstu 2019-12-15 08:47:07
zmodyfikowany 2017-05-08 04:02:42
tekst dodał/a student DSW Radosław Patryk Tarach
tekst modyfikował/a Badacz Dyskursu
rozmiar tekstu 5153 znaków (697 słów)
ocena istotności tekstu (średnia) +1/-0, polaryzacja ocen: +1, liczba głosów: 1
rodzaj licencji Nie znam

Uzasadnienie - dlaczego ten tekst jest ważny?

Utwór „Jaskółka uwięziona” autorstwa Kazimierza Szemiota, wykonywany oryginalnie przez Stana Borysa swoją premierę miał na festiwalu w Opolu w 1973 roku. Może być interpretowany jako symbol wolności. Biorąc pod uwagę czasy, w których tekst został napisany autor może mieć na myśli uwięzioną Polskę. Wiele osób starszych, których zapytałem o znajomość tego utworu bez zastanowienia odpowiadają, że kojarzą go z czasami zniewolenia.